In de Molshoop

Vorig jaar was het eerste bericht

dat ik schreef over de avondvierdaagse. Dit jaar heeft Pjotr samen met opa Harry alle vier de avonden meegelopen. Elke ochtend verheugde hij er zich weer op om ‘s avonds samen te gaan lopen. Volgens opa Harry ging het dan wel niet zo heel snel maar wel zonder te klagen. Ocki vroeg vanaf maandag wanneer hij mee mocht lopen. Net als Pjotr vorig jaar mocht hij de laatste avond mee. De finish was dit keer bijna in onze achtertuin (plantsoen bij de Kasbah). Oma, Erik, Tosca en ik stonden ze met bloemen op te wachten. Lastig was het om duizendschoon te vinden. Bloemen die mij altijd aan de avondvierdaagse doen herrinneren. Net zoals de zelfgeplukte bosje bloemen uit tuinen. En ja hoor die zelfgeplukte bosjes bloemen zag ik vanavond ook nog. Al waren het niet de jonge gezinnen die dat in de handen hadden om te overhandigen, maar de ouderen aan de kant. Voor opa had ik een bosje bloemen gekocht waar duizendschoon in verwerkt zat. De jongens kregen een Gerbera. Bij hun plaatsje aan tafel staan de bloemen nu te pronken. De medailles liggen op tafel om bewonderd te worden. Pjotr en Ocki willen volgend jaar wel weer.

Eindelijk ligt er een kleed op de grond. Eindelijk kan ik op de grond, zal Tosca wel denken. In de box wil ze niet liggen, alleen maar staan. Op het kleed heeft ze zich vanochtend heel lang vermaakt met het uitpakken van haar eigen speelbak.
Ook het kruipen wou ze hier wel. De thema-tafel was het favoriete plekje om naartoe te kruipen.  Ik zal vanavond zorgen dat de rest van de dozen weg komen. Voor de zekerheid zal ik eens op de grond gaan liggen welke interressante dingen er vanaf die hoogte nog meer te zien zijn maar die niet voor 9 maanden oude kindertjes bedoelt zijn.