In de Molshoop

Erik komt bij de fietsenwinkel om zijn fiets op te halen. Er staat daar voor hem een totaal onbekend vrouwpersoon achter de toonbank. Deze kijkt naar Erik en zegt:” Ah een Mollinkgezicht.”
” Na,” dacht Erik toen.

” Je bent een liegbeest een jokkebrok. Van achter en van voren. Maar ga er aljeblieft mee door, want het is zo grappig om te horen.”
Vandaag vond ik het helemaal niet grappig meer. Pjotr heeft de laatste tijd er een handje van om te liegen. Bij het avondeten maakte hij het wel erg bond.
Vanmiddag hadden de jongens bij de kruidvat ongevraagd een snoepje in hun mond gestoken. Heel rustig heb ik in de winkel verteld dat dit niet de bedoeling was. Zomaar dingen meenemen/opeten zonder te betalen dat heet stelen. Dat is niet wat ik hun geleerd heb. Nadat ik dit gezegd had keken mij twee berouwvolle gezichtjes aan. Ik zei dat ze het zometeen bij het afrekenen maar aan de casierre moesten vertellen. Dit hadden ze ook netjes gedaan en de casierre beloofd dat ze dit nooit weer zouden doen. Zaak gesloten dacht ik.
‘s Avonds bij het avondeten vroeg Erik erna wat er gebeurd was. Zegt Pjotr tegen Erik dat hij aan mij gevraagd had of hij een snoepje mocht en ik zei ja. Na tot tien geteld te hebben zei ik dat dit niet waar was, Pjotr had mij niks gevraagd. En wat Erik ook zei Pjotr bleef volhouden dat hij het aan mij gevraagd had en dat ik ja had gezegd. Nadat ik uiteindelijk opa had gebeld dat Pjotr niet mee mocht met wandelen gaf hij schoorvoetend toe dat het niet waar was.
Wat moet ik hier nou mee? Erik heeft mijn straf teruggedraaid omdat hij vond dat ik Pjotr pestte. Hij vind dat we een andere manier moeten zien te vinden waardoor we dit gedrag gaan omkeren. Het beste lijkt mij dat ik maar eerst eens diep in mezelf kijk, want ik deed het vroeger ook heel erg volgens mijn moeder. Misschien kom ik dan tot een goede manier van begeleiding van dit gedrag.

Vandaag is het helemaal raak. Alles waar Tosca zich aan op kan trekken en wat door middel van duwen naar voren kan pakt ze aan. Zo heeft ze vandaag al stoelen, duplobakken, krukjes van de bibliotheek, loopfiets (verkeerd om), wasmand, duwwagen, trapje en de stofzuiger voor zich uit lopen duwen.

Vanochtend waren we op bezoek bij Leny en Roelof. Pjotr en Ocki hadden de knex-doos mee. Normaal spelen ze even kort en komen dan telkens dingen vragen aan ons. Dit keer zat Pjotr heel rustig aan de grote tafel, heel geconcentreerd de bouwtekening voor een auto te volgen. Als het hem even niet alleen lukte bij gebrek aan een derde hand dan riep hij Roelof er even bij. De hele tijd dat we daar waren was hij bezig met zijn project. Eigenlijk wou ik iets eerder weg maar heb toch maar 10 minuutjes extra gewacht zodat hij de auto klaar had toen we weg gingen.
Pjotr lijkt hierin precies op Erik. Erik vertelde mij eens dat als zij op bezoek gingen hij regelmatig fishertechniek meenam en bouwde dan ook een project.

Vanmiddag zijn we naar kasteel Twickel geweest. In de tuinen van het kasteel hadden ze het thema ridders uitgewerkt. Er waren gevechten, valkenier, verhalenverteller (die ene man die ik tien keer niks vind), allerlei ridderatributen, middeleeuwse muziek en kinderspelen.
De jongens hadden zich verkleed net zoals Sjoerd en Femke. De mama’s hadden voor de gelegenheid rokken aangedaan. De heren waren gewoon zichzelf.
Helaas zat het weer niet helemaal mee en hebben we een paar buitjes op ons hoofd gehad. Ocki vond met de bal aan het touw het leukst (al was dat waarschijnlijk alleen om het snoepje dat hij won). Pjotr vond vanalles wel leuk.

De jongens hebben afgelopen nacht gelogeerd bij Erna en Ben. Vandaag gingen ze met de jongens op stap en zo had ik een dag alleen met Tosca.
Samen zijn we naar de stad gegaan want over twee weken is ze jarig. De jongens hebben al een cadeau voor haar uitgezocht. Maar ik vond het heel lastig. Wat geef je nou een 1-jarige. Als we nou geen speelgoed hadden dan was het niet lastig. Speelgoed genoeg en ik vind het ook zonde van het geld om iets te kopen waar niets mee gedaan wordt.
‘s Middags ben ik op bezoek geweest bij mijn moeder. Zo zonder de jongens krijg je tenminste de kans om even te kletsen. Samen nog even naar de winkel gegaan, daar hebben we kleertjes en een knuffelkussen gekocht voor Tosca die ze krijgt op haar verjaardag.
‘s Avonds heerlijk rustig op de bank gelezen in het nieuwe Harry Potterboek. Zo ga ik naar bed en ik bedenk me ineens wat voor heerlijke rustige dag ik heb gehad dankzij mijn schoonouders.

Vandaag kreeg ik een huilconcert. Het begon ‘s ochtends met het oefenen. ‘s Middags was het eigenlijke concert. Ocki was gevallen, had zijn knieen geschaafd, en kwam gierend huilend op schoot zitten. Tosca die dat zag kwam snel naar ons toegekropen en zo jalours als ze is probeerde ze Ocki van mijn schoot te krijgen, wat haar niet lukte. Gevolg een hard huilend kind erbij. Pjotr die mij wou komen helpen stootte en schaafde in zijn haast zijn voet…
Met als gevolg dat ik nu ‘s avonds terwijl zij allang slapen ik nog hun harde huilen in mijn oor hoor.

Morgen ga ik misschien onder het mes. Tot voor net was het nog zeker maar Erik kreeg net bericht dat het niet vergoed werd. Hij heeft het ziekenhuis gebeld met de vraag wat de kosten dan zouden zijn. Dit moesten ze nog nazoeken. Zij schatten wel dat een sterelisatie met dagopname tussen de 1000 en 1500 euro zou gaan kosten. Als dit zo is dan gaat het over en moeten we gaan sparen. Pffff wat een bedragen zeg. De spanning die ik had voor de ingreep zijn nu wel erg opgelopen. Ben heel benieuwd wat het uiteindelijk gaat worden.

Update:
Morgen gaat het niet door. De ingreep kost een kleine 1200 euro. Daarvoor moeten we gaan sparen.

Al een poos heb ik last van zere voeten als ik ‘s ochtends opsta. Erg vreemd, want na een nacht ‘gerust’ te hebben zou je dit toch niet verwachten. Net of ik ‘s nachts de vierdaagse van Nijmegen in 1 nacht gelopen heb.