In de Molshoop

Na het vorige berichtje begon mijn laptopje kuren te krijgen. Dan maar de compudokter erbij halen. Dokter Erik constateerde meerdere virusjes en is gisteravond en vandaag bij de patient gebleven. Gelukkig gaat het nu weer stukken beter.

Afgelopen maandag werden we net voordat de wekker zou gaan wakker van een onweersbui. Er was voor die dag 90% regen voorspeld. Ach dachten wij, zondag was er voor 80% regen voorspeld en hadden we maar een kwartiertje regen gehad. Helaas liep dat maandag dus anders. Tussen de buien door was het telkens maximaal 10 minuten droog. En regenen,regenen. We hebben de tent nog nooit zo nat mee moeten nemen.
Vandaag zou het droog blijven en dus hebben we de tent voor het huis weer opgezet. Nog steeds kwamen er kleine plasjes water van het doek af. Hoe Erik het toch altijd voor elkaar krijgt om net wat anders te moeten doen/ergens anders te moeten zijn als er wat moet gebeuren. Twee weken geleden heb ik de tent in een uurtje alleen afgebroken. Vandaag moest er nog leukoplast en gaasjes voor zijn, nog steeds, pijnlijke teen komen. Natuurlijk niet gedaan toen ik met Ocki naar zwemles was. Eenmaal weer terug komt hij erachter, net als de boodschappen die hij zou doen. Omdat het vlak voor sluitingstijd is gaat hij alsnog. Ik zie donkere wolken. Tegen het eind van de middag en vanavond zou er regen komen. Dus ik begin met afbreken. Dit keer gelukkig geholpen door Pjotr. Ik word er wel steeds sneller in, in het afbreken. Dit keer was het een klein half uurtje werk. En geen moment te vroeg. Bij het oprollen voel ik de eerste druppels al vallen.

Wie heeft het vroeger niet gedaan. Zijn handen onder de copieermachine gehouden.
Vandaag deden mijn kids het ook, maar dan op een nieuwewetse manier. Ze hielden hun handen onder de scanner.
Op de uitgeprinte versie hebben ze hun vingers en handen versierd. Zo kreeg mijn oom en tante vandaag een zelfgemaakte verjaardagskaart.